19 listopada 2015

XVIII

klęcząc zbesztana z błotem
błagam
nie czując gruntu
umieram
tonąc w bełkocie
upadam
starając się złapać jeszcze oddech

wylecz mnie z tego cierpienia
kochaj wystarczająco, by oszczędzić ostatniego tchnienia pełnego goryczy
tylko po to, by popatrzeć na dno w moich oczach
proszę prawdę wyznaj
nie dusząc mnie już więcej
zanurz się głębiej niż sięga Twoja dusza
by zrozumieć mojej cierpienie

~ Izabela Dąbrowska

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz